Αντικαταστάτης θα βρεθεί… Οραμα;

Από την ώρα που έγινε γνωστή η παραίτηση του Έκτορ Κούπερ, ως τελευταία πράξη στο χρονικό ενός προαναγγελθέντος διαζυγίου, αυτό που αποκτούσε πλέον σημασία ήταν η επιλογή του διαδόχου του στον πάγκο του Άρη.
Μια κρίσιμη απόφαση για πολλούς και σημαντικούς λόγους, με σπουδαιότερο την αγωνιστική πορεία της ομάδας. Οι ιθύνοντες των κίτρινων αναζητούν τον άνθρωπο που θα οδηγήσει τον Άρη στα πλέι οφ, ώστε να εξασφαλίσει τη συμμετοχή και του χρόνου στα ευρωπαϊκά κύπελλα. Σε διαφορετική περίπτωση
η ομάδα θα αντιμετωπίσει, πέρα από το δεδομένο αγωνιστικό πισωγύρισμα και σοβαρό οικονομικό πρόβλημα στον καταρτισμό του προϋπολογισμού της νέας σεζόν. Χωρίς τα έσοδα από την Ευρώπη ο πήχης του αγωνιστικού σχεδιασμού θα πρέπει να κατέβει - ενδεχομένως και δραματικά - του χρόνου.
Μάχη με το χρόνο
Η επίσημη θέση των διοικούντων του Άρη είναι ότι η παραίτηση του Κούπερ τους αιφνιδίασε, επομένως δεν είχαν κάνει την παραμικρή έρευνα αγοράς για τον αντικαταστάτη του. Ο Άρης πηγαίνει με υπηρεσιακό τεχνικό τον Γιάννη Μιχαλήτσο στην Κρήτη για το παιχνίδι με τον Εργοτέλη και ακολουθεί το εντός έδρας ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, στο οποίο θα πρέπει η ομάδα να έχει τον νέο προπονητή στον πάγκο της. Όποιος και αν είναι αυτός οφείλουν όλοι να συσπειρωθούν γύρω του για να επιτευχθεί ο βασικός στόχος μέχρι το τέλος της σεζόν.
Μη σβήσει η φλόγα
Το αγωνιστικό σκέλος αποτελεί λοιπόν προτεραιότητα αυτή τη στιγμή και το πρώτο στοίχημα που θα πρέπει να κερδίσει η διοίκηση με την επιλογή της. Το άλλο έχει να κάνει με το όραμα που θα πρέπει να δώσει ξανά στον κόσμο της ομάδας. Ένα όραμα που αν μη τι άλλο έφερε ο ερχομός του Έκτορ Κούπερ τον Νοέμβρη του 2009 στη Θεσσαλονίκη, τον οποίο πέτυχαν τα ίδια πρόσωπα που καλούνται και τώρα να πάρουν αποφάσεις. Υπήρξε κόσμος που έζησε το δικό του «παραμύθι» όσο ο Κούπερ ήταν στον πάγκο του Άρη και πίστεψε ότι με αυτόν στο τιμόνι η αγαπημένη του ομάδα μπορεί να πρωταγωνιστήσει, να κερδίσει τίτλους, να κάνει το άλμα παραπάνω. Για να είμαστε δίκαιοι το αποτέλεσμα στην πρώτη απόπειρα διεκδίκησης τίτλου (τελικός Κυπέλλου) και η αγωνιστική εικόνα της ομάδας φέτος στην Ελλάδα ήταν αρνητικά. Το όραμα εξακολουθούσε όμως να υπάρχει και η φλόγα στις καρδιές των Αρειανών φούντωνε κάθε φορά που η ομάδα έφτανε σε μια μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη, με αποκορύφωμα τον θρίαμβο στο «Βιθέντε Καλδερόν». Ο Κούπερ ήταν ένα πρόσωπο κοινής αποδοχής, που μπορούσε να εμπνεύσει, να δημιουργήσει πίστη, αλλά και να λειτουργήσει ως «ασπίδα» σε ποδοσφαιρικό τμήμα και διοίκηση. Ίσως αυτή η μεγάλη δημοτικότητα και το λαϊκό έρεισμα του να ήταν που τον έφεραν… απέναντι. Ένα «κεφάλαιο» στο οποίο θα μπορούσε να στηριχθεί κάθε νέα προωθητική καμπάνια το ερχόμενο καλοκαίρι (αν ανανέωνε…), όπως τα εισιτήρια διαρκείας ή οι νέες εγγραφές στη Λέσχη Φίλων Άρη. Άλλωστε το διοικητικό συμβούλιο της τελευταίας ήταν που είχε κάνει αναφορά σε εκείνον, όταν πριν λίγους μήνες προκήρυξε την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου στην ΠΑΕ, επικαλούμενη την ανάγκη για συμμετοχή του κόσμου, ώστε η ομάδα να είναι σε θέση να διατηρεί στις τάξεις της στελέχη όπως ο Κούπερ. Η πλειοψηφία του κόσμου πιθανόν να πιστεύει ότι «Κούπερ» δεν πρόκειται να ξαναδεί (τουλάχιστον άμεσα) στον πάγκο του Άρη, αφού και τα «ψυχρά» οικονομικά δεδομένα δεν το επιτρέπουν. Ελπίζει όμως ότι μπορεί να δει έναν καταξιωμένο και έμπειρο προπονητή, που θα είναι σε θέση να οδηγήσει τον Άρη και όχι απλά κάποιον νέο Ολίβα. Γιατί καλά τα εναλλακτικά πρότζεκτ που προτείνουν οι μάνατζερ και ανταποκρίνονται στα οικονομικά δεδομένα των καιρών στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, αλλά εμπεριέχουν ρίσκο…
Η «σιωπή» είναι χρυσός
Ο Έκτορ Κούπερ το βράδυ της Τρίτης εκτός από την απόφαση να παραιτηθεί, πήρε και μια ακόμη. Να αποχωρήσει όσο το δυνατό πιο «αθόρυβα» από την ομάδα, προκειμένου να μην δημιουργήσει το παραμικρό πρόβλημα. Άψογος επαγγελματίας και σεμνός χαρακτήρας έκρινε με τη μεγάλη εμπειρία του, ότι αποφεύγοντας να μιλήσει ανοικτά για ορισμένα θέματα θα προσέφερε τις τελευταίες καλές υπηρεσίες στην ομάδα. Άλλωστε ο Κούπερ φεύγει ως φίλος από τον Άρη, κρατώντας, όπως λέει στο περιβάλλον του, μόνο ευχάριστες αναμνήσεις και την ομάδα στην καρδιά του. Πήρε πολλή αγάπη από τον κόσμο και αυτό δεν θα το ξεχάσει ποτέ, ούτε μπορεί κανείς να του την αφαιρέσει. Ο Αργεντινός ακόμη και με εκείνους τους κύκλους που τον αμφισβήτησαν έντονα και έφτασαν στο σημείο να τον διαβάλλουν, δεν κρατά καμιά κακία. Είναι χρόνια στο ποδόσφαιρο και απλά αντιλαμβάνεται ότι κάνουν τη «δουλειά» τους. Άλλωστε εκείνοι δεν είναι από αυτούς που λένε «ο Άρης πάνω απ’ όλα», μοτό που ακούστηκε να λέει και ο ίδιος στις αποχαιρετιστήριες δηλώσεις του! Γιατί το πιστεύει. Αν δεν το πίστευε δεν θα έφευγε. Θα έμενε βάζοντας το «εγώ» του πάνω από το καλό της ομάδας, που επέβαλλε τη δική του «θυσία» και θα προσπαθούσε να τα βάλει με «θεούς και δαίμονες», κυνηγώντας «σκιές» και αντικρίζοντας σε κάθε βήμα «φαντάσματα». Πολύ απλά ο Κούπερ κατάλαβε πως δεν τον σήκωνε πλέον το κλίμα και αποχώρησε, χωρίς να μπει στη διαδικασία να πει το παραμικρό που θα μπορούσε να διαταράξει το κλίμα στην ομάδα. Αν το έκανε θα ήταν σα να προδίδει τα «πιστεύω» και τις αρχές του και ουσιαστικά όλη την προσπάθεια που έκανε 14 μήνες μαζί με τους ποδοσφαιριστές του. Πρακτική που ακολουθούν όλοι οι προπονητές που σέβονται τον εαυτό τους και τη δουλειά τους ανά τον κόσμο.
Και σημειώστε κάτι ακόμη. Ο Κούπερ επέλεξε ουσιαστικά το δρόμο της «σιωπής» και δεν ήρθε σε ρήξη με κανένα και τίποτα, γιατί εκτίμησε την ειλικρινή σχέση και την καλή συνεργασία που είχε με κορυφαία στελέχη της διοίκησης. Με ανθρώπους στους οποίους διέκρινε πάντα καλές προθέσεις και ανιδιοτέλεια και δεν ήθελε να τους βάλει έναν ακόμη «μπελά» στο κεφάλι φεύγοντας. Θα τους τον έβαζε μόνο αν επέλεγε να μείνει στην ομάδα…
Y.Γ.: Σπάνια, όπως θα έχουν παρατηρήσει οι αναγνώστες των «Α.Ν.» προβαίνω σε προσωπικές κρίσεις ή απόψεις. Προτιμώ να καταγράφω ρεπορτάζ, εξελίξεις, καταστάσεις και θέσεις των πρωταγωνιστών. Κάνω μια παρέκκλιση, για να σημειώσω μια διαίσθηση μου. Ο Κούπερ μπορεί να μην «μίλησε» τώρα, όμως δεν αποκλείεται να το κάνει εν ευθέτω χρόνο, από την Ισπανία για παράδειγμα, όπου βρίσκεται η μόνιμη κατοικία του. Τότε που ενδεχομένως να κρίνει ότι δεν συντρέχουν λόγοι προστασίας της ομάδας, ώστε να πορευτεί με ηρεμία τον δρόμο της. Για αυτό ας μην βιάζονται κάποιοι να θριαμβολογούν για τον επικοινωνιακό χειρισμό της υπόθεσης, στον οποίο συμφώνησε και συνέβαλλε ο Έκτορ Κούπερ. Ακόμη και τότε βέβαια, λόγω ήθους, θα αποφύγει να μιλήσει συγκεκριμένα για πρόσωπα, αλλά για καταστάσεις. Επαναλαμβάνω για να μην παρεξηγηθώ, απλή διαίσθηση μου και μόνο είναι η παραπάνω εκτίμηση.